Μπορούμε τελικά να πίνουμε νερό κατά τη διάρκεια των γευμάτων μας;

Μπορούμε τελικά να πίνουμε νερό κατά τη διάρκεια των γευμάτων μας;

Όλοι έχουμε ακούσει είτε από τις μαμάδες μας είτε ακόμα περισσότερο από  τις γιαγιάδες μας, να μην πίνουμε νερό ενώ τρώμε. «Φάε το φαγητό σου και μετά το νερό, το αναψυκτικό ή το χυμό» ήταν και είναι η συνηθισμένη προτροπή. Η θεωρία που ακούγεται πίσω από αυτό, σήμερα, είναι ότι  δυσχεραίνεται η διαδικασία της πέψης προκαλώντας φούσκωμα και ενοχλήσεις. Τι ισχύει τελικά; Είναι καλό να συνοδεύουμε ένα γεύμα με ένα ποτήρι νερό, κρασί ή κάποιο άλλο ποτό της αρεσκείας μας;

«Το νερό αραιώνει την οξύτητα και τα πεπτικά ένζυμα του στομάχου»

Η τροφή κατά τη διάρκεια της πέψης, μόλις φτάσει στο στομάχι, αναμιγνύεται με όξινα γαστρικά υγρά και δημιουργείται ένα παχύρρευστο υγρό, ο βλωμός, ο οποίος κατά την είσοδό του στο δωδεκαδάκτυλο και στο λεπτό έντερο, υφίσταται την επίδραση του παγκρεατικού υγρού, της χολής καθώς και του εντερικού υγρού. Αυτά διασπούν τα μακροστοιχεία της τροφής, πρωτεΐνες, υδατάνθρακες, λιπαρά στα βασικά τους  συστατικά όπως αμινοξέα, μόνο και ολιγοσακχαρίτες, απλά λιπαρά και οξέα αντίστοιχα,  προετοιμάζοντας με αυτό τον τρόπο κάθε  θρεπτικό συστατικό για απορρόφηση στο λεπτό  και στο παχύ έντερο και από εκεί μέσω της  κυκλοφορίας του αίματος,  καταλήγουν στους ιστούς που τα χρειάζονται.

Υπάρχουν αρκετές θεωρίες  που υποστηρίζουν ότι εάν καταναλώνουμε ταυτόχρονα νερό με τη στερεή τροφή μας, αυτό αραιώνει λόγω της ουδέτερης σύστασής του τα γαστρικά και τα παγκρεατικά υγρά, δυσχεραίνοντας την πέψη και την απορρόφησή της. Ωστόσο, σύμφωνα με μελέτες, κάτι τέτοιο δεν ισχύει, καθώς ο οργανισμός μας μεταβάλλει την έκκριση των υγρών και των ενζύμων ανάλογα με το είδος και τη σύσταση του γεύματός μας. Δηλαδή, αν  είναι πυκνός ο βλωμός που έρχεται, το  σώμα μας αυξάνει την παραγωγή ενζύμων για την πέψη και το αντίστροφο, όταν είναι αραιός μειώνει/ προσαρμόζει την έκκρισή τους. Σε αντίθετη περίπτωση, κάθε φορά που θα συνδυάζαμε ένα φλιτζάνι χυμό η τσάι με κάποιο γεύμα της ημέρας μας, θα προκαλούσε αντίστοιχα φουσκώματα και δυσπεψία.

Νερό και ταχύτητα πέψης και γαστρικής εκκένωσης

Μία ακόμη θεωρία υποστηρίζει ότι το νερό  κατά τη διάρκεια του γεύματος εμποδίζει τη φυσιολογική και πλήρη πέψη της τροφής, καθώς  αποβάλλεται γρηγορότερα με το νερό.

Όπως γνωρίζουμε βιοχημικά, το νερό μόλις φτάσει στο στομάχι απορροφάται πολύ γρήγορα από τα κύτταρα. Όταν λοιπόν στο στομάχι μας υπάρχει τροφή που πέπτεται , το νερό που θα καταναλώσουμε δεν θα παραμείνει στο στομάχι αλλά θα διαπεράσει την τροφή και θα απορροφηθεί σε πολύ λίγα λεπτά χωρίς να συμπαρασύρει το άπεπτο μέρος της .

Επομένως, το νερό όχι μόνο δεν προκαλεί δυσπεψία, αλλά αντίθετα, συνδράμει στο καλύτερο «άλεσμα» της τροφής, κατά τη μεταφορά της στον γαστρεντερικό σωλήνα, ενώ ταυτόχρονα λειτουργεί βοηθητικά στα  γαστρικά και παγκρεατικά ένζυμα για τη διάσπαση των μακροθρεπτικών συστατικών καθώς και την απορρόφησή τους.

Αξίζει να σημειωθεί  ότι η κατανάλωση νερού κατά το γεύμα πλεονεκτεί στο γεγονός ότι «κοντρολάρει» το αίσθημα της πείνας, δηλαδή, πίνοντας νερό μπορούμε ευκολότερα να αντιληφθούμε πόση ποσότητα τροφής πρέπει να καταναλώσουμε ώστε να νιώσουμε χορτάτοι και να αντιληφθούμε τον κορεσμό. Πέρα όμως από τον έλεγχο της όρεξης και της πληρότητας, δεδομένα από πρόσφατες μελέτες αναφέρουν ότι η αυξημένη πρόσληψη νερού  λειτουργεί και σαν διεγερτικό του μεταβολισμού μας και αποτελεί σύμμαχό μας στην προσπάθειά μας να απαλλαγούμε από τα περιττά κιλά.

Συμπερασματικά, φυσικά και μπορούμε να καταναλώνουμε υγρά κατά τη διάρκεια του φαγητού χωρίς να επηρεάζεται η διαδικασία της πέψης αρνητικά.

Δρ Αναστάσιος Παπαλαζάρου
Διαιτολόγος – Διατροφολόγος